Duivenstrip...

De uilenbal uitpluizen...

De uilenbal die ik heb gevonden. Voor zover ik kan vinden aan informatie is hij van de velduil.

Ik ben op het aanrecht de uilenbal aan het ontleden. Ukkie vindt het ook spannend.

Kijk! Een stukje hoofd met tandjes. Twee grote voortanden en kleine tandjes.

Ja, ik geniet, beste kijkers! Ik vond het écht gaaf.

Ik vond nog een kop!

Ukkie is mijn trouwste toeschouwer.

Onderkaken.

Dit is de oogst van de uilenbal. In totaal drie kopjes, dus de uil heeft drie prooien gehad.

Via informatie van internet weet ik dat de uilenbal van een velduil moet zijn geweest. Niet van een roofvogel, want die pluizen hun prooi uit, ze eten zo min mogelijk botjes op. Een uil daarentegen slokt zijn prooi helemaal op en de maag doet de rest. Vandaar de vele botjes in de uilenbal.

De prooien, de restantjes in de uilenbal, zijn afkomstig van woelmuizen. Onder woelmuizen vallen meerdere muizen. Maar dat dit woelmuizen zijn geweest kun je zien aan de zigzag vorm van de tandjes. Zo... weer wat geleerd vandaag!

Kiekeboe!

De Oostvaardersplassen... dood en verderf??

De Oostvaardersplassen... een natuurgebied tussen Almere en Lelystad, waar veel mensen komen om te wandelen, vogels te bekijken en te genieten van moeder natuur. Maar de wandelaars komen tegenwoordig ook een ander fenomeen tegen: stervende of al dode herten, gestorven door de honger, voor herten een verschrikkelijke dood.
Ik ben er vandaag eens doorheen gereden met mijn collega, ik ben er verbaasd uitgekomen. Op een afstand van 50 meter zag ik twee dode herten liggen, zo zichtbaar langs het gaashek, dat het gebied afsluit en de dieren binnen het gebied houd. Want dit gebied, met al die herten, is een expiriment. Men wil namelijk een oerbos creeeren. Net als alles in deze polder, moet men hier ook weer iets 'maken'.

Daar waar vroeger wter was, is nu dus gebouwd, er zijn steden gemaakt, industriegebieden en dus ook natuurgebied. In de Oostvaardersplassen wil met een oerbos maken, daarom is men gestart met dit expiriment. Voor het expiriment zijn er herten in uitgezet, die zich voortplanten en voortplanten met als gevolg kuddes herten, heel veel herten in een gebied waar te weinig voedsel is voor zoveel herten.

Ik reed over de Knardijk, waar je naar beden kijkt, het gebied in. Het stuk dat wij zagen bestond uit dode en omgevallen bomen, moeras en riet. Niks voor een hert om te in leven. Maar mijn oog viel al snel op een dood hertje. Mijn collega en ik zijn zelfs uitgestapt om met verbazing het dode diertje te zien liggen.
We reden verder en 50 meter verder zag ik, over een stapel takken, een ernom groot, dood hert te zien liggen. Ik gilde van verbazing tegen mijn collega dat er nog eentje lag en weer stapten we uit om het te aanschouwen.
Op de achtergrond zagen we twee herten lopen, zoekend naar voedsel dat in dit gebied gewoon niet vinden is. Herten moet gras eten, hebben groenvoer nodig en er was op dit stuk gewoon nergens iets groens te vinden.

Ik was echt geschokt en verbauwereerd. Heb foto's genomen van de dode diertjes en de nog levende en bekijk ze maar goed en vooral hun omgeving...

Leuk expiriment he...

Aankomende dinsdag is er een debat over dit genied en het expiriment, er is een motie ingediend om het stop te zetten en ik hoop echt, echt dat ze het stop zullen zetten en de dieren bij zullen voeren.
Op internet vind je meer informatie en een betere uitleg over het expiriment en het oerbos... Maar begrip krijg ik er echt niet voor.

Het eerste dode hertje...

Het tweede en grote dode hert, vlaklangs het hekwerk...

De nog levende en naar voedsel zoekende herten.

Dit hert graast maar dood gras...

Ook de Kramsvogel op de foto!

Je hebt de Koperwiek en je hebt de kramsvogel. Ze lijken erg op elkaar alleen heeft de koperwiek een oranje kleur onder zijn vleugels en heeft hij boven en onder zijn ogen twee duidelijke, witte strepen. Heb ik wekenlang mijn best gedaan de kramsvogel onderweg op de fiets van werk naar huis te fotograferen, vanmiddag zag ik hem bessen eten in het gemeenteperk hier voor de deur.

De Koperwiek op de foto!

Het is me gelukt hoor, bloglezers en kijkers! Al enige dagen heb ik de onderstaande vogel diverse malen om ons huis gespot maar het kon me maar niet lukken er een goede fdoto van te maken. Geduld is een schone zaak en ik heb de koperwiek (ik weet nu echt zeker dat het een koperwiek is) op de foto vast kunnen leggen! Hieronder de twee beste foto's:

De staartmeesjes.

Ritje ijselmeer en twee teruggevonden foto's.