zaterdag 15 mei 2010

Wandelen bij het Geestmerambacht.

Even genieten van het zonnetje.







Cassie tuurt naar een klein eilandje dat vol zat met broedende, bruine vogeltjes. Ze maakten een behoorlijke herrie met z'n allen en we konden er niet achter komen wat voor vogeltjes het nou waren. Jammer!






Het is altijd jammer als je ziet dan mensen hun eigen zooi weer eens niet opruimen. Het staat vol met prullenbakken, blijkbaar is het dan nóg teveel moeite...

Bij de bierflesjes lag een lapje stof...

Dat bij nader onderzoek een onderbroek bleek te zijn...

Hier lopen de schotse hooglanders los... En hun drollen liggen dus ook overal los...

Gelukkig trapte Cas in een oudere drol die al bijna helemaal hard was... Bijna hard...


Bij mijn laatste wandeltocht kwam ik verdacht veel alleen lopende mannen tegen en veel witte doekjes in de bosjes. Voorheen was er namelijk een dichtbebostte homo-ontmoetingsplek maar de gemeente heeft hun bosjes gekortwiekt en nu komen ze dus elders. Nét waar ik loop. Hierboven zie je een man die alleen zijn onderbroek nog maar aan heeft en ligt te wachten op langs wandelende mannen. En er lopen er veel! Ik vond het verbazingwekkend en vervelend. Ten eeste ruimen ze hun ranzige doekjes niet netjes op en ten tweede wens ik tijdens een wandeltocht niet geconfronteerd te worden met halfnaakte mannen, die op een plek in hun onderbroek liggen waar je ze niet verwacht. Ik vind het erg jammer.




Het werd helemaal warm, mijn jas ging uit.







maandag 19 april 2010

De uilenbal uitpluizen...

De uilenbal die ik heb gevonden. Voor zover ik kan vinden aan informatie is hij van de velduil.

Ik ben op het aanrecht de uilenbal aan het ontleden. Ukkie vindt het ook spannend.

Kijk! Een stukje hoofd met tandjes. Twee grote voortanden en kleine tandjes.

Ja, ik geniet, beste kijkers! Ik vond het écht gaaf.

Ik vond nog een kop!

Ukkie is mijn trouwste toeschouwer.

Onderkaken.

Dit is de oogst van de uilenbal. In totaal drie kopjes, dus de uil heeft drie prooien gehad.

Via informatie van internet weet ik dat de uilenbal van een velduil moet zijn geweest. Niet van een roofvogel, want die pluizen hun prooi uit, ze eten zo min mogelijk botjes op. Een uil daarentegen slokt zijn prooi helemaal op en de maag doet de rest. Vandaar de vele botjes in de uilenbal.
De prooien, de restantjes in de uilenbal, zijn afkomstig van woelmuizen. Onder woelmuizen vallen meerdere muizen. Maar dat dit woelmuizen zijn geweest kun je zien aan de zigzag vorm van de tandjes. Zo... weer wat geleerd vandaag!
Kiekeboe!

donderdag 18 maart 2010

De Oostvaardersplassen... dood en verderf??

De Oostvaardersplassen... een natuurgebied tussen Almere en Lelystad, waar veel mensen komen om te wandelen, vogels te bekijken en te genieten van moeder natuur. Maar de wandelaars komen tegenwoordig ook een ander fenomeen tegen: stervende of al dode herten, gestorven door de honger, voor herten een verschrikkelijke dood.
Ik ben er vandaag eens doorheen gereden met mijn collega, ik ben er verbaasd uitgekomen. Op een afstand van 50 meter zag ik twee dode herten liggen, zo zichtbaar langs het gaashek, dat het gebied afsluit en de dieren binnen het gebied houd. Want dit gebied, met al die herten, is een expiriment. Men wil namelijk een oerbos creeeren. Net als alles in deze polder, moet men hier ook weer iets 'maken'.

Daar waar vroeger wter was, is nu dus gebouwd, er zijn steden gemaakt, industriegebieden en dus ook natuurgebied. In de Oostvaardersplassen wil met een oerbos maken, daarom is men gestart met dit expiriment. Voor het expiriment zijn er herten in uitgezet, die zich voortplanten en voortplanten met als gevolg kuddes herten, heel veel herten in een gebied waar te weinig voedsel is voor zoveel herten.

Ik reed over de Knardijk, waar je naar beden kijkt, het gebied in. Het stuk dat wij zagen bestond uit dode en omgevallen bomen, moeras en riet. Niks voor een hert om te in leven. Maar mijn oog viel al snel op een dood hertje. Mijn collega en ik zijn zelfs uitgestapt om met verbazing het dode diertje te zien liggen.
We reden verder en 50 meter verder zag ik, over een stapel takken, een ernom groot, dood hert te zien liggen. Ik gilde van verbazing tegen mijn collega dat er nog eentje lag en weer stapten we uit om het te aanschouwen.
Op de achtergrond zagen we twee herten lopen, zoekend naar voedsel dat in dit gebied gewoon niet vinden is. Herten moet gras eten, hebben groenvoer nodig en er was op dit stuk gewoon nergens iets groens te vinden.

Ik was echt geschokt en verbauwereerd. Heb foto's genomen van de dode diertjes en de nog levende en bekijk ze maar goed en vooral hun omgeving...

Leuk expiriment he...

Aankomende dinsdag is er een debat over dit genied en het expiriment, er is een motie ingediend om het stop te zetten en ik hoop echt, echt dat ze het stop zullen zetten en de dieren bij zullen voeren.
Op internet vind je meer informatie en een betere uitleg over het expiriment en het oerbos... Maar begrip krijg ik er echt niet voor.

Het eerste dode hertje...

Het tweede en grote dode hert, vlaklangs het hekwerk...

De nog levende en naar voedsel zoekende herten.

Dit hert graast maar dood gras...